599 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از برقى ، از نضر بن سُويد ، از يحيى حلبى ، از عبدالحميد طائى ، از محمد بن مسلم روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « علم ، از يكديگر ميراث برده مىشود . پس عالمى نمىميرد ، مگر آن‌كه كسى را وا مىگذارد كه مثل علم او را مىداند ، يا آنچه خدا خواهد كه زياد باشد » . 600 / 7 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از حارث بن مُغيره روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه آن علم كه با آدم عليه السلام فرود آمد ، بالا نرفت ، و هيچ عالمى نمرد ، مگر آن‌كه علمش ميراث برده شد . به درستى كه زمين باقى نمىماند بىعالمى كه در آن باشد » . 33 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام ميراث بردند علم پيغمبر صلى الله عليه و آله را و علم همهء پيغمبران و اوصياى ايشان عليهم السلام كه پيش از ايشان بوده‌اند 601 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عبدالعزيز بن مهتدى ، از عبداللَّه بن جُندب روايت كرده است كه حضرت امام رضا عليه السلام به سوى او نوشت كه : « امّا بعد ، به درستى كه محمد صلى الله عليه و آله ، امين خدا بود در خلق او . پس چون قبض روح آن حضرت عليه السلام شد ، ما - گروه اهل بيت - ميراث برندگان او بوديم . پس ماييم امينان خدا در زمين او ، و در نزد ما است علم بلاها و مرگ‌ها و نسب‌هاى عرب ( كه صحيح و فاسد آن را مىدانيم ) ، و موضع تولّد اسلام و محلّ ظهور آن را آگاهيم ( چه ايشان مىدانند كه اسلام از كه ظاهر مىشود ، و همچنين كفر ) . و به درستى كه ما ، هر مردى را مىشناسيم ، چون آن را ببينيم به حقيقت ايمان و حقيقت نفاق ( كه بدانيم كه او مؤمن است ، يا منافق ) ، زيرا كه نام‌هاى شيعيان ما نوشته شده است ( يعنى در نامهء مخصوصى ) و نام‌هاى پدران ايشان . و خدا بر ما و بر ايشان پيمان گرفته كه ما تبليغ احكام او نماييم ، و ايشان از ما قبول كنند و ايشان وارد مىشوند در جايى كه ما وارد مىشويم ، و داخل مىشوند در آنچه ما داخل مىشويم ، و غير از ما و ايشان ، كسى بر ملّت و كيش اسلام نيست . و ماييم برگزيدگان و بزرگواران و پُرمايگان و رستگاران ، و ماييم پيشروان پيغمبران به سوى كرامت خداى تعالى ، و ماييم پسران اوصياى پيغمبران ، و ماييم مخصوص ( به مدح ، يا امامت ) در كتاب خداى عزّوجلّ . و ماييم سزاوارترين مردمان به كتاب خدا ، و ما